کجور


آزی دلسپرده کجور ست و طبیعت بکرش و گاهی از سر شوق می نویسد چیزی

من آزاده

در دشت تنهایی خویش گم شده ام

 به هر طرف می نگرم جز اندوه و تیرگی نمی بینم

می گویند در برابر مصائب باید کوه بود 

                                               پس چرا من پشت خم کرده ا م؟

سرگردانم در وادی من من

      من می گوید:  شادباش تا شاد کنی مثل همیشه

  بفرمان من تبسمی رقت انگیز  برلب می نشانم

                       می خندد  پرمدعا

                                     : این معنی استقامتی است که به آن می  شناسمت؟

آه خدای من  به عظمتت سوگند

                                       آزاده  هم یک مونث است

   + آزاده الهیان فیروز - ۸:٥٤ ‎ق.ظ ; ۱٤ آذر ۱۳۸٦