کجور


آزی دلسپرده کجور ست و طبیعت بکرش و گاهی از سر شوق می نویسد چیزی

بال و پر
نویسنده : آزاده الهیان فیروز - ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱ دی ۱۳٩۳
 

-در استقبال از شعر پدر که فرمود:

بال و پری نیست مرا تا که سوی تو پرکشم ، دیده به ره دوخته ام درد من و دوای تو -

 

دیده به ره دوخته ام درد من و دوای تو

جان دلم به لب رسید از عطش وفای  تو

بال و پری نیست مرا تا که سوی تو پرکشم

گوش من و هوش من و  نغمه بی صدای تو

 

: آزی