کجور


آزی دلسپرده کجور ست و طبیعت بکرش و گاهی از سر شوق می نویسد چیزی

سلام طبیعت
نویسنده : آزاده الهیان فیروز - ساعت ۸:٥٩ ‎ق.ظ روز ٩ فروردین ۱۳۸۸
 

سلام طبیعت، سلام کوه ، سلام جنگل ، سلام رودخونه، سلام زندگی

آره باتو هستم

تو که بهترین دوست منی ، طبیعت عزیزم

وقتی احساس تنهایی و خستگی میکنم ، کافیه یه مدت،  هرچند کوتاه بیام پیشت

 و هوای پاک تو رو نفس بکشم  ،اونوقت تموم خستگیام در می ره

فرقی نمی کنه که با جنگلای سرسبز شمالت پذیراییم کنی یا دریای آبی جنوبت

با کوههای با صلابت البرزت یا چمنزارای قشنگ کجور*ت 

 که توش پره از پروانه های زیبا که آزادانه به همه جا  سرک میکشن

خلاصه تو همیشه به من آرامش رو هدیه میکنی

چیزی که امروز شاید کمتر بشه بهش رسید

تحسینت میکنم طبیعت ،آخه تو خیلی صبوری

گاهی اوقات ما آدما در حقت خیلی بد می کنیم

بجای اینکه ازتو بخاطر پذیراییت متشکر باشیم ، تن درختاتو زخمی و رودخونه ها و کوه های تو رو  کثیف می کنیم

اما تو با این وجود، بازهم  از ما استقبال می کنی و همه خوبیهاتو نثار ما میکنی ، هوای پاک ، آرامش ، سکوت ،چهچه پرنده ها ، سبزی جنگلا، قشنگی پروانه ها ، گلها و شکوفه های خوش رنگ و عطر و ...

طبیعت عزیزم از تو بخاطر اینکه انقدر مهربون و دست و دلبازی متشکرم

خدا کنه همیشه دوستت بمونم

----------------

* کجور : منطقه ییلاقی در ارتفاعات نوشهر مازندران که به نظر من بهشت روی زمینه