کجور


آزی دلسپرده کجور ست و طبیعت بکرش و گاهی از سر شوق می نویسد چیزی

آه
نویسنده : آزاده الهیان فیروز - ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸
 

روزها می گذرند از پی هم

چشمها می بینند ، گوشها می شنوند

پس چرا پاسخ من پیدا نیست؟

روح تنهایی من ناپیداست!

شکوه با من قهر است !

صبر از کف دادم ؟

کٍی تواند کند آرام مرا

فکر آینده پرامیدم ؟

آه از فردا روز

 

:آزی