من

و من تهی از خالی

      ایستادم در برابر من

                             براستی که آدمی حقیر است

                                        رنجهای بشر تمامی ندارد

آنگاه که در برابر ظلم خاموش ماندیم

             فروختیم خویش را به من

                   صلیب خویش را بردوش می کشیم

بی هیچ حرفی

                  با نگاهی به فردایی که می آید

/ 1 نظر / 4 بازدید